Wat paus Ratzinger werkelijk zei

Eens in de zoveel tijd steekt, in Italië en daarbuiten, een morele storm op over uitspraken van de paus. De klacht is dat de kerkvader met zijn uitspraken over euthanasie en abortus weinig oog lijkt te hebben voor de dagelijkse realiteit.

Het lijkt stompzinnig om je tegen zaken te blijven uitspreken die inmiddels de realiteit van nu vormen. Alleen je moet je daarbij wel afvragen: als de paus de traditionele normen en waarden van de kerk al niet meer verdedigt, wie doet het dan nog wel? 

Op zoek naar Holland’s next Monti

Nederland in crisis? Kijk eens naar Italië, schrijven Has Bakker en Servaas van der Laan. Op de rand van de afgrond formeerde technocraat Monti binnen een week een zakenkabinet, en niet veel later lag er een bezuinigingspakket. (uit VK.nl)

Hackers zijn Berlusconi zat

Ze noemen zich ethische piraten. De Italiaanse afsplitsing van hackersclub Anonymous bestaat waarschijnlijk uit een stel pubers die vanuit zolderkamers in periferiestadjes achter hun computerschermen zitten gekropen, in plaats van, zoals iedere gezonde Italiaan, buiten achter de meiden aan te lopen. Althans, zoiets moet Berlusconi gedacht hebben toen hij deze, vrij amateuristisch ogende videoboodschap bekeek. In het filmpje wordt een toespraak van de premier onderbroken door een persoon die zich voordoet als een lid van Anonymous, verkleed als de gemaskerde revolutionair Guy Fawkes, onder meer bekend van de film V for Vendetta. Dat wil zeggen, de hackers hebben een plaatje van de vrijheidsstrijder voor het hoofd van de boodschapper geplakt.

De klaagzang van een verbannen presentator

Stel je voor, Paul Witteman die tijdens PenW tegen zijn gast, Minister Ivo Opstelten, begint te schreeuwen. En dan niet even een GillesdelaTourettistische uitschieter, maar een vlammenzee aan verwensingen, minutenlang achter elkaar. Ondenkbaar zou je zeggen. Maar wat nou als de Minister van Justitie in opdracht van premier Rutte naar de Vara had gebeld om Witteman samen met zijn programma van de publieke televisie af te halen. Zou hij dan nog steeds zo rustig blijven?

Waarom NU.nl in Italië nooit zou kunnen bestaan

Il Fatto Quotidiano is de enige onafhankelijke krant van Italië. Il Fatto positioneert zich tegen de regering van Berlusconi

Als er al zoiets zou bestaan als objectieve journalistiek, dan vind je die zeker niet in Italië. De tv wordt gedomineerd door Silvio en de kranten moeten gehoorzamen aan hun machtige bazen. Zo zal een krant als La Stampa nooit een vernietigend stuk plaatsen over patroon Fiat en de Corriere della Sera mengt zich voorzichtig in het energiedebat, bang om hun grote baas, energieleverancier Enel, niet tegen de haren in te strijken. Maar sinds 23 september 2009 heeft ook Italië haar eerste onafhankelijke krant.

Videocracy

Vanavond om 23h35 zendt de VPRO  op NED 2 de documentaire Videocracy weer uit. De Zweeds-Italiaanse filmmaker Erik Gandini laat aan de hand van drie persoonlijke verhalen zien hoe Berlusconi de Italiaanse media al ruim 30 jaar in zijn greep houdt. Een krant leest een Italiaan nauwelijks, televisie ziet hij des te meer. En juist dat medium wordt keurig geregisseurd door Silvio Berlusconi. De Italianen vinden het best, de programma’s van Berlusconi zijn van een hoog entertainment gehalte, met schitterende vrouwen in de hoofdrol. Dat er door deze media-dominantie weinig ruimte is voor andere politieke geluiden dan die van de premier, lijkt de Italiaanse ‘couch potato’ weinig uit te maken.

Videocracy geeft ons een kijkje in deze bijzondere wereld. Bekijk die film dus vanavond na de Champions League! Hier onder staat alvast een voorproefje.

Een passage uit het dagboek van Ruby

“Nadat ik Lele Mora had leren kennen, belde hij mij enkele dagen later op om te vertellen dat ik naar een diner moest gaan. Ik dacht dat ik daar alleen maar acte de presence zou moeten geven. Maar die avond werd ik opgehaald met 2 auto’s, waarvan eentje een politieauto en de ander met een chauffeur die mij naar de villa van Berlusconi bracht. De premier ontving me op een hele warme manier en met veel complimentjes. Aan de avond deden zo’n 30 meisjes mee. We aten terwijl er livemuziek werd gespeeld en Berlusconi droeg zelfs een liedje op aan mij. Na het diner moesten we allemaal meedoen aan het bunga bunga (zijn persoonlijke harem, een naam die hij overnam van zijn goede vriend uit Libië, Gheddafi). Ik wees het af en zei dat ik naar huis wilde. Berlusconi riep me naar zijn studio en vertelde me dat het mijn leven zou veranderen. Ik zei dat ik het wel zou doen als ik dat zou willen, maar niet uit wederdienst. Hij moest huilen en zei op sarcastische toon dat hij niet op zoek was naar een wederdienst. Hij kon immers alles krijgen wat hij zou willen. Ik antwoordde dat ik niet bij dat ‘alles’ ben ingegrepen. Hij moest huilen en gaf me een enveloppe. In de auto zag ik dat in de enveloppe een gouden ketting met diamanten van Damiani zat, samen met 46.000 euro. Hierna kwam ik nog drie maal terug in het huis van Berlusconi.

Foto: PacificCoastNews.com